Arnold Böcklin, Karl Wilhelm Diefenbach ve Lucian Freud’un Eserlerindeki Dekadans (Çöküş) Kavramının İncelenmesi

OpenAlex Turkish

Dekadan, Fransa'da ortaya çıkmış ve düşkünleşmiş, bozulma anlamına gelen, sıradan düzen çerçevesinin dışına çıkmış sanatçılara verilen isimdir.Modern sanatla birlikte, sanat akımlarının ortaya çıkmasıyla sanatçının toplumdaki ve sanattaki yeri/görevi yeniden tanımlanmıştır.Bu durum, sanatçıların kendilerini yakın hissettikleri dünyanın içinde bulmalarını sağlamıştır.Bazı sanatçılar, sanat eserlerinde melankoli, korku, takıntı ve kaygı gibi dekandan içeren kavramları artan bir şekilde yer vermişlerdir.Bu araştırmanın asıl amacı; Arnold Böcklin, Karl Wilhelm Diefenbach ve Lucian Freud'un üçer eserlerinde dekadans kavramını nasıl ele aldıklarını görmek, aynı zamanda bu kavramı renk, biçim ve kompozisyon açısından nasıl ifade ettiklerini değerlendirmek ve incelemektir.Bu araştırma, Arnold Böcklin'in "Ölüler Adası" (1886), "Keman Çalan Ölümle Otoportresi" (1872), "The Deposition" (1876); Karl Wilhelm Diefenbach'in "Monte Solaro'nun Gün Batımından Capri" (1913); "Öldürmeyeceksin" (1902), "Faraglioni Capri'de Fırtınalı Denizler" (1910), Lucian Freud'un "Francis Bacon'ın Portresi" (1956/57), "Ressamın Annesi Dinlenirken III" (1977) ve "Üçlü Portre" (1986/87) eserlerinden oluşup, üç sanatçı ve dokuz resim ile sınırlandırılmıştır.Bu makalede araştırma yöntemi olarak nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması, veri analizi olarak betimsel analiz yöntemi kullanılmış, ayrıca konuyla ilgili literatür taraması yapılmıştır.Araştırma sürecinde, üç sanatçının çalışmaya konu olan üçer eserinde dekadans kavramının etkisi görülmüştür.Bu eserlerin, dekadans kavramı açısından benzer ya da farklı yaklaşımları nasıl sergilediği araştırılmış ve konuyla ilgili makalede geçen bulgulara ulaşılmıştır.Bu eserlerin, dekadans kavramı açısından benzer ya da farklı yaklaşımları nasıl sergilediği anlaşılmıştır.Böcklin, Diefenbach ve Freud'un resimlerinde renk kullanımı (örneğin, koyu tonlar, soluk renkler), biçim ve kompozisyon (örneğin, figürlerin düzeni, yüz ifadeleri), konu seçimi (kişisel yaşanmışlıklar