Tapınak Şövalyeleri’nin Yol Haritası: 1129 Tarihli Tüzük ve Düşündürdükleri

OpenAlex Turkish

Tapınak Şövalyeleri, 1099’da Kudüs’ün Haçlılar tarafından zaptından sonra, Kudüs’e gelen Hristiyan hacıları korumak ve bölgenin güvenliğini sağlamak amacıyla 1119/1120 yılında Kudüs’te kuruldu. Dokuz kişilik bir şövalye gurubu tarafından yoksulluk, itaat ve erdenlik (bekâret) yemini ederek bir sivil toplum kuruluşu hüviyetinde ortaya çıkan örgüt/tarikat, resmi olarak kurulduğu kabul edilen Nablus Konsili’nden, 1129 yılında Papalık tarafından resmi olarak tanındığı Troyes Konsili’ne kadar, St. Augustin yasalarına bağlı bir yaşam sürdü. Tapınak Şövalyeleri, Nablus Konsili’ndeki kuruluşunun ardından, varlığını daha geniş kesimlere duyurmak ve meşruiyetini daha sağlam bir zemine oturtma amacı güden, kurucusu Hugh de Payens’in girişimleri ve dönemin en etkili din adamlarından biri kabul edilen Aziz Bernard’ın desteğiyle, Troyes Konsili’nde Papalık tarafından tanınan bir örgüt oldu. Tapınak Şövalyelerinin Papalık tarafından tanınıp resmi bir statü elde etmesi ve Haçlı Seferlerinde etkin role kavuşturulması, böyle bir örgütün işleyişini sağlayacak kurallar silsilesi ihtiyacını meydana getirdi. Tapınak Şövalyelerine resmi bir statü kazandırmak ve Haçlı Seferlerindeki fonksiyonunu meşrulaştırmak amacıyla 1129 yılında Fransa’da düzenlenen Troyes Konsili’nde, Tapınak Şövalyelerinin ilk tüzük maddeleri ortaya kondu. Örgütün bundan sonraki süreçte yol haritasını belirleyecek bu tüzükler, ilk olarak Latince ele alınmış, konsilin toplanma tarihinden kısa bir süre sonra ise Fransızcaya çevrilmiştir. Çalışmamızda, Fransızcadan 1992 yılında J. M. Upton-Ward tarafından İngilizceye çevrilmiş “İlk Tüzük” maddelerini, konuyla alakalı çalışmalar ışığında değerlendirerek, bu tüzüğün örgütün işleyişindeki etkilerini yorumlayacağız.