Şemseddin Sivâsî nin Tasavvufî Tecrübesinde Rızâ yı Bârî Düşüncesi

Turkish

Halvetiyyenin dört ana kolundan biri olan Şemsiyyenin pȋri konumundaki Şemseddin Sivȃsȋ’nin eserlerinden hareketle hazırladığımız bu makale Şemseddin Sivȃsȋ’nin sȗfȋ tecrübesini okumaya dönük bir çalışmadır. Mensur ve manzum eserlerinin herbirinde Şemseddin Sivȃsȋ ana tema olarak Allah’ın rızasını merkeze almıştır. İlahi rızanın her zaman gündemde olmasını, kulluğun ilahi rıza ekseninde gerçekleşmesini istemiştir. Lutfun da hoş kahrın da hoş anlayışına bağlı olan Şemseddin Sivȃsȋ ilahi takdire boyun eğmiş, ne varlığa sevinmeyi ne de yokluktan yerinmeyi öngörmüştür. Rıza halinin kemalini o, mücahede eğitimne, sabır ve sebat gayretine, tevazu duygusuna, ihlas hassasiyetine ve zikir diriliğine bağlamıştır. Makalemizde Şemseddin Sivȃsȋ’nin rızanın ehemmiyetine ve rıza makamına ulaşmayı sağlayan teel ölçütlere dikkat çekmeye çalıştık.