Temiz aralıklı kateterizasyon yapan nörojen mesaneli hastalar ile normalmesaneli ve tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu olan çocukların idrarkültürlerindeki mikroorganizma türleri ve antibiyotik direnç farkları

OpenAlex Turkish

Giriş: Bu çalışmada spinal disrafizme bağlı nörojen mesane nedeni ile temiz aralıklı kateterizasyon (TAK) uygulayan hastalar ile nörojen mesanesi olmayan ve tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu olan hastaların idrar kültürlerindeki mikroorganizmaların tipleri, sıklıkları, antibiyotik dirençleri ve direnç gelişimine etki eden faktörler ayrımlanmaya çalışıldı. Gereç-Yöntem: Spinal disrafizm nedeni ile nörojen mesanesi olan ve TAK uygulamakta olan hastalar grup 1, nörojen mesanesi olmayıp tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu ile takip edilen hastalar grup 2 olarak adlandırıldı. Ayrıca grup 1 antibiyotik proflaksisi alan ve almayan olmak üzere, grup 2‘deki hastalar ise vezikoüreteral reflü olup olmamasına göre iki alt gruba ayrıldı ve mikroorganizma türleri ve antibiyotik dirençlerine göre karşılaştırıldı. Bulgular: Nörojen mesane nedeni ile temiz aralıklı kataterizasyon yapılan 26 (ortalama yaş 6,01±4 yıl, 18 kız) hastanın 1 yıl içinde alınan idrar kültürlerinin 99’unda, nörojen mesane olmayan tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu tanısı ile izlenen 76 (ortalama yaş 7,2±4,34 yıl, 56 kız ) hastanın 352 idrar kültüründe anlamlı üreme saptandı. Her iki hasta grubunda en sık görülen mikroorganizma türü E. Coli olup görülme sıklıkları açısından fark saptanmadı. Nörojen mesane grubunda genişletilmiş spektrumlu beta laktamaz mikroorganizma (ESBL+) normal mesane grubuna göre daha yüksekti. İki grup arasında antibiyotik direnç oranları karşılaştırıldığında nörojen mesane grubunda piperasilin tazobaktam ve ampisilin dirençleri anlamlı yüksek saptandı. Nörojen mesanesi olup antibiyotik proflaksisi alan grupta (16 hasta, % 61) E. Coli dışı mikroorganizma ile Klebsiella üreme sıklığı ve ampisilin, seftriakson, gentamisin dirençleri anlamlı yüksek saptandı. Normal mesaneli grupta; VUR olan hastalarda üreyen mikroorganizmalar ve ESBL+ liği açısından anlamlı fark saptanmazken, ampisilin, trimetoprim/sulfametoksazol, aztreonam, sefepim, seftazidim, gentamisin, fosfomisin dirençleri anlamlı yüksek saptandı. Gruplar arasında en yüksek skar oranı normal mesaneli VUR+ hastalarda saptandı. Sonuç: TAK yapılan hastalarda ESBL+ dirençli mikroorganizmaların yüksek görülmesi TAK yapılmasının dirençte risk faktörü olduğunu göstermektedir. Çalışmada hem en yüksek antibiyotik direnci hem de en yüksek skar oranı normal mesaneli VUR+ hastalarda saptandı. TAK yapılan nörojen mesaneli hastalarda, mikroorganizmalarda antibiyotik direnci gelişmesi nedeni profilaksi kullanılmamalı iken normal mesaneli VUR+ hastalarda skar oranı yüksek olduğu için profilaktik antibiyotik kullanımına devam edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.