ANTİK DÖNEMDEN MODERNE AVRUPADA POLİTİK VE EKONOMİK BİR ARAÇ OLARAK GÖÇ

OpenAlex Turkish

Sinokizm, Antik Yunan’da küçük yerleşimlerin siyasal otorite yoluyla tek bir şehir-devlet altında toplanması anlamına gelirken; Peuplierung, erken modern Avrupa’da savaş ve salgınlar sonrası oluşan demografik boşlukların göç yoluyla doldurulmasına yönelik politikaları tanımlar. Dönemin siyasi otoriteleri göçü yalnızca nüfus hareketliliği olarak değil, aynı zamanda merkeziyetçi bir toplumsal düzenin, siyasal birliğin ve ekonomik planlamanın aracı olarak görmüştür. Bu çalışmada göç, tarih boyunca yalnızca nüfus hareketliliği değil, aynı zamanda ekonomik kalkınma ve siyasal bütünleşmenin bir aracı olarak ele alınmaktadır. Karşılaştırmalı tarihsel yöntemle hazırlanan çalışmada, betimleyici ve açıklayıcı analiz teknikleri kullanılmış, tarihsel belgeler ve göç politikalarına ilişkin literatürden faydalanılmıştır.İlk bölümde Atina, Elis ve Halikarnas örnekleriyle Sinokizmin askeri, ekonomik ve kültürel yönleri tartışılmıştır. İkinci bölümde ise 17. ve 18. yüzyıl Almanya’sında Peuplierung politikaları kapsamında Hanau, Berlin ve Potsdam gibi şehirlerin Hugenotten, Reformistler ve Yahudilerle yeniden yapılandırılması incelenmiştir. Son bölüm, bu tarihsel süreci modern Almanya’nın sanayileşme, misafir işçi programları ve günümüzdeki nitelikli göç yasaları arasındaki izdüşümünü sorgulanmıştır. Göçün, geçmişte olduğu gibi bugün de ekonomik ve siyasal gücün inşasında merkezi bir araç olarak işlev gördüğü vurgulanmıştır. Bu bağlamda göç Prusya’da "ortak dini değil, iş gücünü önemseyen" Peuplierung yaklaşımı ile günümüz Almanya’sının nitelikli göç yasaları arasında doğrudan bir süreklilik gözlemlenebilmektedir.