Yükseköğretim Düzeyinde Hibrit Turizm Eğitimi Alan Öğrencilerin Teknoloji Kabul Modeli Açısından Değerlendirilmesi

Turkish

Pandemi süreci ile birçok işleyişte yaşanan hızlı değişim, şüphesiz ki eğitim sürecinde de yaşanmaktadır. Yüz yüze sınıf ortamlarında gerçekleştirilen eğitimler, pandemi nedeniyle uzaktan eğitim modeline geçilmesini kısmen zorunlu hale getirerek pandemi sonrasında hibrit eğitim modeline dönüşmesine öncülük etmektedir. Teknolojinin gelişimi ile desteklenen hibrit eğitim modelinin, eğitim alanlarında incelenmesi, hibrit eğitim modelinin kullanım kolaylığı ve yarar boyutlarında değerlendirilerek geliştirilmesi, eğitim niteliğinin artırılması anlamında oldukça önemlidir. Bu önem doğrultusunda, lisans ve ön lisans seviyesinde turizm eğitimi alan öğrencilerin, Teknoloji Kabul Modeli ile hibrit eğitim modeli için algılanan yarar ve algılanan kullanım kolaylığı açısından değerlendirilmesi çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Çalışmanın evrenini, Türkiye’de yükseköğretim düzeyinde hibrit eğitim uygulaması gerçekleştiren beş üniversite (Akdeniz Üniversitesi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi ve Uşak Üniversitesi) oluşturmaktadır. Gönüllü örnekleme yöntemi kullanılarak katılımcılara çevrim içi anket uygulanmış ve toplam 458 geri dönüş elde edilmiştir. Katılımcılar 232 kadın ve 226 erkek öğrenciden oluşmakta olup öğrencilerin büyük çoğunluğunun 21–23 yaş aralığında yoğunlaştığı görülmektedir. Araştırma sonuçları, yükseköğretim düzeyinde hibrit turizm eğitimi alan öğrencilerin teknoloji kabul düzeylerinin cinsiyet, yaş, eğitim alınan program, öğrenim görülen sınıf ve ekonomik durum gibi demografik değişkenlere göre bazı boyutlarda anlamlı farklılıklar gösterdiğini ortaya koymaktadır. Genel olarak değerlendirildiğinde ise öğrencilerin Teknoloji Kabul Modeli kapsamında teknolojiyi kabul etme ve kullanma eğilimi sergiledikleri belirlenmiştir.