Çorum İli Süt Sığırcılığı İşletmelerinin Biyogüvenlik Uygulamaları Açısından Değerlendirilmesi

OpenAlex Türkçe

Bu araştırma, biyogüvenlik için gerekli bazı faktörler bakımından Çorum ilinde faaliyet gösteren süt sığırcılığı işletmesinde biyogüvenlik uygulamalarını değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla, tesadüfi örnekleme metodu kullanılarak seçilen 120 adet süt sığırcılığı işletmesinde incelemeler ve değerlendirmeler yapılmış, işletme sahiplerine gönüllülük esasına dayalı olarak yüz yüze anket uygulanmıştır. Yapılan çalışmada, yetiştiricilerin büyük bir çoğunluğu genç ve orta yaş aralığındadır (31-40 yaş %35,00, 41-50 yaş %31,67). Eğitim düzeyleri incelendiğinde ise lise mezunları (%34,17) ve ilkokul mezunları (%26,67) ağırlıktadır. İşletmelerin büyük çoğunluğu yarı açık (%60,83) veya kapalı (%39,17) sistem kullanmaktadır. Araştırmaya göre, yetiştiricilerin yaklaşık yarısının biyogüvenlik konusunda bilgi eksikliği bulunmaktadır (%47,50). Biyogüvenlik uygulamalarını zorlaştıran en önemli faktör olarak da "yeterli bilgi eksikliği" belirtilmiştir (%50,83).Hayvan alımı konusunda, yetiştiricilerin neredeyse yarısı (%49,17) hayvan pazarlarından hayvan temin etmektedir. Ancak, işletmeye dışarıdan getirilen hayvanların test edilmesi (%15,00) ve karantinaya alınması (%30,00) oranları oldukça düşüktür. İşletmelerdeki fiziki önlemlere bakıldığında, arazilerin sınır güvenliği büyük oranda sağlanmış olsa da (%80,83) , hasta hayvan bölmesi (%35,00) ve doğum bölmesi (%42,50) gibi önemli bölümlerin eksik olduğu görülmektedir. Ayrıca, işletmelerin büyük çoğunluğunda düzenli kemirgen mücadelesi yapılmamakta (%72,50) ve barınaklar dezenfekte edilmemektedir (%58,33).Ziyaretçi biyogüvenliği açısından da ciddi eksiklikler bulunmaktadır. Ziyaretçilerin temizliğine dikkat edilme oranı düşük (%48,33) , ziyaretçi kaydı tutma oranı çok azdır (%11,67) ve işletmeye doğrudan erişim izin verilmektedir (%70,00). Sonuç olarak, Çorum ilindeki süt sığırcılığı işletmelerinde biyogüvenliğin yeterli düzeye ulaştırılmasını sağlayacak uygulamalara ihtiyaç olduğu tespit edilmiştir. İşletmelerdeki biyogüvenlik uygulamaları, bilgi eksikliği ve yetersiz pratik önlemler yüzünden ciddi riskler taşımaktadır. Özellikle dışarıdan hayvan temini, ziyaretçi yönetimi ve hijyen konularındaki temel kurallar tam olarak uygulanmadığı için hem hayvan hem de insan sağlığı için önemli bir tehdit oluşturmaktadır. Bu olumsuzlukları ve eksiklikleri gidermek için, bölgedeki işletme yöneticileri ve tüm personele yönelik kapsamlı eğitim ve bilgilendirme çalışmaları yapılmalı, yürürlükteki mevzuat daha etkili bir şekilde uygulanması ve işletmelerin denetimleri artırılmasının uygun olacağı kanaatine varılmıştır.