Fen Lisesi Öğrencilerinin Dinî Bilgi Edinme Referansları (Van Örneği)

Turkish

Öz Bilgi, bireyin çevresiyle kurduğu ilişkileri düzenlemesine ve yaşamını anlamlandırmasına imkân tanıyan, doğruluğu temellendirilebilen ve sistematik içerik taşıyan zihinsel bir üründür. Dinî bilgi ise kaynağını vahiy, kutsal metinler, peygamberlerin sünneti ve dinî geleneklerden alan; metafizik, ahlaki ve varoluşsal sorulara cevap sunmayı amaçlayan normatif bir bilgi türüdür. Bu bilgi türü, bireyin inanç sistemini şekillendirmenin yanı sıra ahlaki kararlarını, toplumsal etkileşim biçimlerini ve kimlik oluşumunu da etkiler. Tarihsel olarak dinî bilgiye erişimde aile, din görevlileri ve eğitimciler temel referanslar olurken, günümüzde dijitalleşme ile sosyal medya ve çevrimiçi platformlar da etkin kaynaklar hâline gelmiştir. Bu durum, dinî bilginin üretim, aktarım ve algılama biçimlerini değiştirerek, bireylerin içerikleri değerlendirme ve içselleştirme süreçlerinde yeni eğilimlerin ortaya çıkmasına zemin hazırlamaktadır. Bu bağlamda, fen lisesi öğrencilerinin dinî bilgi edinme süreçlerinin incelenmesi hem dijital hem de geleneksel kaynakların etkilerini anlamak açısından önemlidir. Bu çalışma, fen lisesi öğrencilerinin dinî bilgi edinme süreçlerine dair literatüre özgün bir katkı sunmaktadır. Araştırmanın temel amacı, Van ilindeki fen lisesi öğrencilerinin dinî bilgi edinme referanslarını ortaya koymaktır. Araştırma, nicel tarama deseni çerçevesinde yürütülmüş; evreni 2000 öğrenci, örneklemi ise basit tesadüfi örneklemle seçilen 386 öğrenciden oluşturulmuştur. Veriler, araştırmacılar tarafından geliştirilen anket formu ile toplanmış ve SPSS programı kullanılarak yüzde ve frekans analizleri ile çözümlenmiştir. Elde edilen bulgular neticesinde, öğrencilerin dinî bilgiye ulaşmada internet, aile, sosyal medya, din görevlileri ve öğretmenler gibi kaynaklardan ne derece yararlandıkları tespit edilmiştir. Sonuç bölümünde bu tespitler, öğrencilerin bilgiye erişim tercihleri ve güven algıları açısından analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, dijital mecraların kullanımının arttığını, ancak aile ve öğretmen gibi geleneksel kaynakların da dinî bilgi edinmede hâlen belirleyici bir rol oynadığını ortaya koymuştur. Anahtar Kelimeler Din Eğitimi, Örgün Din Eğitimi, Fen lisesi, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi, Dinî Bilgi Edinme