Türk-Yunan İlişkilerindeki Temel Sorunlarin Tarihi Coğrafya Perspektifinden Değerlendirilmesi

Turkish

Türkiye ile Yunanistan ilişkilerindeki sorunlar geniş ve derin bir tarihi geçmişe sahiptir. Yunanistan’ının bağımsız bir devlet olmasıyla birlikte Osmanlı Devleti ile aralarında başlayan anlaşmazlıklar Lozan Barış Antlaşması ile Türkiye Cumhuriyet Devleti’ne devredilmiştir. Lozan Barış Antlaşması içerisinde yer alan barışa dair maddeler Yunan Hükümeti’nin tek taraflı uygulamaları ile tam anlamıyla uygulanamamıştır. Türkiye-Yunanistan ilişkilerinin bazı zamanlar ılımlı ve sakin bir düzeyde devam etse de bu durum hiçbir zaman uzun sürmemiş ve bir şekilde bozulma / gerilme noktasına gelmiştir. İlişkilerin tarihi boyutu derinlemesine analiz edildiğinde, anlaşmazlıkların meydana gelmesinin temelinde Yunanistan’ın Megali İdea adını taşıyan büyüme stratejisi bulunmaktadır. Büyük Yunanistan Projesi / Düşüncesi olarak da bilinen Megali İdea’nın esas amacı Türkiye’yi saf dışı bırakarak İstanbul’u başkent olarak belirlemek ve yakın doğuya kadar ilerleyip buralarda büyük Yunan egemenliğini kurmaktır. İki ülke arasındaki en temel sorunlar, azınlıklar, Batı Trakya Türk azınlığı, İstanbul Rumları, Patrikhane sorunu, Kıbrıs sorunu’dur. Söz konusu sorunlar günümüz itibariyle de devam etmekte, her iki devlet de birbirine karşı temkinli ve tedbirli davranmayı sürdürmektedir. Türkiye tarihin hiçbir döneminde Yunanistan tarafına sorun oluşturacak bir hamle gerçekleştirmemiş ve yapılan bütün anlaşmalara harfiyen uymuş olmasına rağmen Yunanistan hem söz konusu anlaşmaları bir şekilde etmiştir hem de Türkiye’den her an bir tehdit gelebileceği düşüncesine sahiptir. Türk-Yunan İlişkilerinin tarihi coğrafya perspektifinden değerlendirildiği bu çalışmada iki devlet arasındaki sorunların çözümü Yunan tarafının hukukla uyuşmayan tutum ve davranışlarını gözden geçirerek sonlandırmasına bağlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.