SANATTA KANIN TEMSİLİ: ŞİDDET, TOPLUM VE BELLEK

Turkish

Bu çalışma, kanın sanat tarihinde, şiddet, kurban ve kolektif bellek ekseninde temsilden tanıklığa evrilen bir estetik eşik olduğunu ileri sürmektedir. Antik dönemden Orta Çağ’a, Barok resimden modern ve postmodern sanata uzanan süreçte kanın anlamı önemli dönüşümler geçirmiştir. Tarihin ilk dönemlerinde kutsal ve simgesel bir gösterge olarak ele alınan kan, moderniteyle birlikte travmatik gerçekliğin maddesel ifadesine dönüşmüştür. Caravaggio’nun dramatik gerçekçiliği, Otto Dix’in savaş temsilleri, Hermann Nitsch’in ritüel performansları, Marina Abramović ve Regina José Galindo’nun politik beden eylemleri üzerinden yapılan çözümlemeler, kanın temsili şiddetten doğrudan deneyimlenen anlayışa dönüştüğünü göstermektedir. Bu bağlamda kan, estetik bir unsur olmanın ötesine geçmiştir. İzleyiciyi tanıklık ekseninde konumlandıran maddesel bir eşik hâline gelmiştir.