Türkçenin İkinci Dil Olarak Öğretiminde Konuşma Becerisinin Görev Temelli Öğretim Yöntemi ile Geliştirilmesi

Turkish

Bireylerin ikinci dilde iletişim kurabilmesinin en önemli koşullarından biri iyi kazanılmış konuşma becerisine sahip olmaktır. Böylece kişilerarası iletişimini gerçekleştirerek günlük yaşamını sürdürebilmektedir. Bu araştırmanın amacı, Türkçeyi ikinci dil olarak öğrenen öğrenicilerin konuşma becerilerini gerçek yaşam görevlerine dayalı görev temelli öğretim yönteminden faydalanarak geliştirebilmektir. Bu bağlamda araştırma nitel araştırma yöntemi desenlerinden biri olan eylem araştırması deseniyle gerçekleştirilmiştir. Eylem araştırması süreci araştırmacılar tarafından geliştirilen 8 görevle tamamlanmış ve bu süreçte 16 uluslararası öğrenici katılımcı olarak çalışma grubunda yer almıştır. Araştırmanın verileri gözlem, görüşme ve dokümanlar aracılığıyla toplanmış ve elde edilen veriler içerik analizi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda görev temelli öğretim yöntemiyle gerçekleştirilen görevlerin, öğrenicilerin konuşma becerilerini geliştirdiği ve onları daha üretken bir yapıya kavuşturduğu görülmüştür. Öğrenicilerin süreç sonunda daha akıcı konuşabildikleri, kurdukları cümlelerdeki doğruluk oranının arttığı, farklı sözcükler öğrenerek bu sözcüklerin sesletimlerini başarılı bir biçimde gerçekleştirebildikleri tespit edilmiştir. Buradan hareketle öğrenicilerin konuşma becerisini geliştirebilmek için gerçek yaşam görevlerine dayanan görev temelli öğretim yönteminden faydalanılması gerektiği gibi çeşitli öneriler sunulmuştur.