Uluslararası İlişkiler Öğretiminde Dijital Dönüşüm Yansımalarının İncelenmesi: Türkiye Üniversiteleri Örneği

Turkish

Bu çalışmada uluslararası ilişkileri etkileyen yönüyle dijital dönüşümün, Türkiye’deki Uluslararası İlişkiler programlarının eğitim içerikleri ve öğretim teknikleri üzerine yansımaları incelenmiştir. Çalışma kapsamında Türkiye’nin yedi farklı bölgesinden seçilen 11 üniversitenin Uluslararası İlişkiler programlarındaki dijital dönüşüm eğilimlerinin belirlenmesi için ilgili programların müfredatları derinlemesine incelenmiş, öğretim elemanlarının dijital yeterlilikleri belirlenerek dijital dönüşüm süreçlerine ilişkin deneyimleri görüşmeler yoluyla ortaya çıkarılmış ve dijital dönüşüm süreçlerinin öğretim süreçlerine yansımaları öğrenci perspektifinden ele alınmıştır. Bu kapsamda müfredat inceleme kontrol listesi, dijital yeterlilik anketi ve görüşme formu gibi veri toplama araçlarından faydalanılmış, 35 öğretim üyesi ve 102 öğrenci yapılan anketlere katılmış, beş farklı öğretim üyesi ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgularda dijital dönüşümün Uluslararası İlişkiler program müfredatlarına ve ders izlencelerine yeteri kadar yansıtılmadığı ve araştırmaya katılan öğretim üyelerinin bu yetersizlik konusunda ortak kanaate sahip olduğu belirlenmiştir. Öğretim üyelerinin dijital teknolojileri kullanma becerilerinin ve bu becerileri eğitim-öğretim süreçlerine yansıtma düzeylerine ilişkin algılarının yüksek olduğu, bu sonucun öğrenciler tarafından desteklendiği görülmüştür. Çalışmada ulaşılan sonuçlar incelendiğinde yükseköğretim alanındaki yeni küresel rekabetin teknolojik ve dijital dönüşüme adaptasyon ile belirlendiği 21. yüzyılda Türkiye’deki dönüşüm sürecinin kurumsal düzeyde beklenen seviyeye henüz ulaşamadığı, ders içeriklerinin güncellenmesi gerekliliği konusunda bir farkındalığın olduğu, fakat bu farkındalığın müfredat ve ders izlencelerine tam anlamıyla yansıtılmadığı tespit edilmiştir.