Comparison of Cases with Skull Defect in Terms of Disability Rates: Cross-Sectional Research

English (OpenAlex)

Amaç: Trafik kazalarından sonra yaralanmalı olgularda maluliyet değerlendirmesi adli tıbbi pratiğin önemli parametrelerindendir. Kafa travmalarından sonra gerek primer olarak kafatası defektleri gerekse intrakranial kanama tedavisinde uygulanan kraniektomi sonrasında kafatası eksiklikleri maluliyet ve engellilik yönetmelikleri çerçevesinde oranlarının karşılaştırılması ve yönetmeliklerin farklarına değinilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamıza 01 Temmuz 2020-30 Haziran 2022 yılları arasında Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adli Tıp Bilirkişilik Kurulu ile Karabük Üniversitesi Adli Tıp Bilirkişilik Kuruluna başvuran kafatası arızası bulunan 202 olgudan kraniektomi ve kranioplasti ile tedavi edilen 28 olgu dâhil edilmiştir. Olgular; cinsiyet, yaş, olay türü, defektif kranial kemik, eşlik eden nöropsikiyatrik patolojiler ile maluliyet ve engellilik oranları açısından değerlendirildi. Verilerin incelenmesinde SPSS 27.0 paket programı kullanıldı. Bulgular: Olguların defekt alanı incelendiğinde, en düşük defekt alanı 2 cm2 , en büyük defekt alanı ise 250 cm2 olarak ölçülmüştür. Hesaplanan maluliyet ve engellilik oranları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık görülmüştür (p=0,000). En fazla defekt frontal (%25,0) ile temporoparietal (%42,9) bölge kemiklerinde saptanmıştır. Sonuç: Ülkemizde önemli sorunlardan olan birden fazla yönetmeliğin cetvelleri kullanılarak yapılan değerlendirmede; kafatası kemik defektine yönelik maluliyet yönetmeliklerinin tanı odaklı olarak oran verdiği, engellilik değerlendirmesinde kafatası koruyuculuk kaybının herhangi bir oran oluşturmadığı ancak eşlik eden intrakranial patolojiye yönelik klinik değerlendirme ağırlıklı oranlama yapıldığı görüldü. Çalışmamızda tespit edilen farklılıklar sonucu; tüm maluliyet ve engellilik işlemlerinin yaş ve mesleğe göre standardize edilmiş tek bir yönetmelik altında toplanması gerektiği sonucu ortaya çıkmıştır.