Antik Çağda Sporla İyileşme: Pergamon Asclepieion’unun Yönetim ve Psikoloji Boyutu

OpenAlex Turkish

Bu çalışma, Pergamon Asclepieion’unda egzersizin antik tedavi kültürü içindeki yerini ve bu hareket temelli rejimin hidroterapi, perhiz, inkübasyon ve müzik gibi tamamlayıcı uygulamalarla nasıl bütünleştiğini incelemektedir. Araştırma, arşiv taramasına dayalı disiplinler arası bir tasarım çerçevesinde yürütülmüştür. Veri kaynakları olarak PubMed/PMC, Google Scholar, DergiPark, YÖK Tez, seçili yayınevi katalogları ve kurumsal web sayfaları kullanılmış “Spor, Spor Yönetimi, Pergamon” anahtar sözcükleriyle tarama yapılmıştır. Araştırma kapsamına alınan araştırmalar, pergamon/bergama asclepieion’unu doğrudan ele alan çalışmalar olup, asklepieia tedavi repertuvarını açıklayan tıp tarihi metinleri ve egzersiz ile psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkiyi tartışan arşiv taraması çalışmalarından oluşmuştur. Araştırma bulguları, pergamon asclepieion’unda egzersizin yalnızca destekleyici bir uygulama değil, rejimin çekirdeğinde yer alan ve mekânsal olarak düzenlenmiş bir davranışsal tedavi bileşeni olarak değerlendirildiği anlaşılmaktadır. Hidroterapi, perhiz ve banyo uygulamaları bedensel düzenleme boyutunu; inkübasyon, telkin ve müzik ise öznel deneyim, umut ve moral gibi psikososyal boyutları güçlendirmektedir. Bu nedenle pergamon asclepieion’u, iyileşmeyi tekil bir tedavi protokolü olarak değil, fiziksel, mekânsal ve psikososyal unsurları bütünleştiren bir terapötik çevre olarak kurgulamaktadır. Sonuç olarak, antik dünyadaki egzersiz temelli iyileştirme anlayışının tarihsel sürekliliğini görünür kılmakta ve bu araştırmanın bulgularına göre, spor, sağlık ve tıp beşerî bilimleri literatürüne katkı sağlayarak disiplinler arası değerlendirmeler için önemli bir kuramsal karşılaştırma zemini sunmaktadır.