Âşıkların Dilinden Seyyîd Hüseyin Gâzi

Türkçe

Anadolu coğrafyası tarihin muhtelif dönemlerinde birçok veliye ev sahipliği yapmıştır. Bu velilerden biri de Seyyid Hüseyin Gâzi’dir. Evliya Çelebi’nin Seyahatnamesine bakıldığında Seyyid Hüseyin Gâzi, Battal Gâzi’nin babasıdır. Hüseyin Gâzi’ye, gazilik unvanı Anadolu’nun Türkleş- mesi ve İslâmlaşması için göstermiş olduğu üstün başarıları, kahramanlığı, yiğitliği esas alınarak verilmiştir. Seyyidliği ise, nesebine binâen yani Evlâd-ı Resûl olmasından dolayıdır. Alevi Bektaşi inancının temelinde; Hakk-Muhammed-Ali inancı, Ehl-i Beyt aşkı, On İki İmam sevdası, Evlâd-ı Resûl’e bağlılık, Kur’an’a, imana ve insana verilen değerler gelmektedir. Alevi ve Bektaşilerin tarihi geçmişine bakıldığında da pirlerinin ve mür- şitlerinin seyyid olduğu aşikârdır. Kur’an’da “Tathir (Ahzab-33)” ve “Meveddet (Şura-23)” ayetlerine dayanarak temiz soydan gelen bir velinin sevilmesi, Alevi Bektaşi inancına mensup canlarca da itibar gören bir husustur. Yaşadığı dönemin bir velisi ve Evlâd-ı Resûl olmasından dolayı Seyyid Hüseyin Gâzi’ye de âşıkların atfen şiirler yazması ve deyişlerinin de canlar tarafından cemlerde hep bir ağızdan terennüm edilmesi, onun gö- nülleri fethetmiş bir kahraman olmasından kaynaklanır. Çalışmamızda Anadolu’yu mayalayan âşıklığın ve sadâkatin temsilcisi Seyyid Hüseyin Gâzi’yi, âşıkların gönüllerine yansıyan yönlerini dikkatlere sunacağız.