Metabolik Sendromun Ötesinde: METS-IR, TyG İndeksi ve Epikardiyal Yağ Dokusunun Farklı Vasküler Yataklardaki Subklinik Aterosklerozla İlişkisi

OpenAlex Türkçe

Amaç: Bu çalışmada, metabolik insülin direnci göstergeleri (METS-IR ve TyG indeksi) ile epikardiyal yağ dokusu (EYD) miktarının, subklinik ateroskleroz göstergeleri olan koroner arter kalsiyumu (CAC) ve karotis intima-media kalınlığı (IMT) ile ilişkisi değerlendirildi. Yöntem: Koroner arter hastalığı şüphesiyle değerlendirilen 108 hastanın retrospektif verileri analiz edildi. METS-IR ve TyG skorları laboratuvar ve antropometrik verilerden hesaplandı; EYD kalınlığı ve hacmi bilgisayarlı tomografi ile ölçüldü. CAC skoru ve karotis IMT standart yöntemlerle değerlendirildi. İlişkiler korelasyon ve çok değişkenli regresyon analizleriyle incelendi, ROC analizi ile tanısal performans değerlendirildi. Bulgular: Epikardiyal yağ kalınlığı (AUC=0,802) ve hacmi (AUC=0,781), CAC varlığını öngörmede yüksek ayırt edicilik gösterdi. EYD kalınlığı için belirlenen 5,9 mm eşik değeri %75 duyarlılık ve %71 özgüllük sağladı. METS-IR skoru hem CAC (AUC=0,670) hem de karotis IMT ile bağımsız ilişkili bulunurken, TyG indeksi sadece CAC ile zayıf bir ilişki gösterdi (AUC=0,661). Çok değişkenli analizlerde, EYD ölçümleri ve METS-IR skoru, konvansiyonel risk faktörlerinden bağımsız olarak subklinik ateroskleroz belirteçleriyle anlamlı ilişkiler gösterdi. Sonuç METS-IR, TyG ve özellikle epikardiyal yağ ölçümleri, subklinik aterosklerozun erken tanısında potansiyel biyobelirteçlerdir. Bu parametrelerin bireyselleştirilmiş kardiyovasküler risk değerlendirmelerine entegrasyonu, ileri çalışmalarla desteklenmelidir.