Aşık Mevlüt İhsani’nin Halk Hikâyelerinde Değerler

OpenAlex Türkçe

Turklerde yazili donemden once de milli ve sozlu edebiyat vardir. Sozlu  edebiyat, yazili edebiyat doneminden sonra da devam etmistir. Islâmiyet’in  kabulunden sonra da yazili edebiyat yaninda bu edebiyat -Turklerin farkli medeniyet  dairelerinin tesiri altina girdikleri zaman da- yine kuvvetle yasamaya devam  etmistir. Sozlu edebiyatin en onemli ornegi destanlardir. Destan gelenegi, sezdirme  yoluyla “deger aktarimi” da gerceklestirir. Turklerde destan ve hikâye soyleme  geleneginin Islamiyet sonrasi en onemli ornegini Dede Korkut Hikâyelerinde  goruruz. Bu hikâyeler, epik destandan halk hikâyesine gecisin ornegidirler. Turk  halk hikâyeleri, 15. yuzyildan itibaren eski destanlarin yerini almis, âsiklar  tarafindan soylenmis ve yayilmistir. Halk hikâyeleri, destan doneminden itibaren  mitolojik ozellikleri, tarihi degerlerimizi, kultur unsurlarimizi icinde barindiran ve  aktaran bir ozellik gosterir. Yuzyillarca Turk milletinin estetik zevk ve egitim  ihtiyacini karsilayan halk hikâyeleri, gunumuzde de bu ozellikler yonunden buyuk  deger tasimaktadir. Bu sebeple, Fikret Turkmen ve Mustafa Cemiloglu tarafindan  derlenmis olan Âsik Mevlut Ihsani’nin Halk Hikâyeleri icerdikleri degerler  yonunden incelenmistir.