TÜRK TİPİ İŞLETMELERDE ÖRGÜTSEL BAĞLILIK VE SADAKAT: KÜLTÜREL BİR PERSPEKTİF

Türkçe

Çalıma kapsamında, Türk tipi işletmelerde örgütsel bağlılık ve çalışan sadakati kavramlarını kültürel bir perspektiften incelemiştir. Nitel araştırma tasarımıyla yürütülen çalışmada, Türkiye’deki işletmelerin tarihsel olarak aile şirketi niteliği, patron-merkezli yönetim anlayışı ve ilişki odaklı kültürel yapılarının bağlılık ve sadakat üzerindeki etkileri analiz edilmiştir. Bulgular, Türk iş kültüründe örgütsel bağlılığın ağırlıklı olarak duygusal ve normatif boyutlarda geliştiğini, devam bağlılığının ise görece zayıf kaldığını göstermektedir. Çalışanların kuruma değil çoğunlukla lider figürüne ya da patrona bağlılık göstermeleri, sadakat olgusunu birey merkezli bir yapıya dönüştürmektedir. Bu durum, lider değişimleri veya yapısal dönüşümlerde bağlılık düzeyinde kırılganlıklara yol açmaktadır. Ayrıca liyakatin geri planda kalması, kişisel ilişkilerin terfi ve ödül mekanizmalarında belirleyici olması, örgütsel adalet algısını zayıflatarak kurumsal sadakati olumsuz etkilemektedir. Çalışma, Batı merkezli bağlılık teorilerinin Türk iş kültürünü açıklamakta sınırlı kaldığını, bu nedenle kültüre özgü yaklaşımların geliştirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Sonuç olarak, Türk tipi işletmelerde örgütsel bağlılık ve çalışan sadakatinin sürdürülebilir kılınabilmesi için kurumsallaşma düzeyinin artırılması, adil insan kaynakları politikalarının uygulanması ve kişisel sadakatin kurumsal değerlere yönlendirilmesi kritik bir gereklilik olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmanın, Türk tipi işletmelerde örgütsel bağlılığı ve çalışan sadakatini artırmak isteyen yöneticilere ve insan kaynakları uzmanlarına, kültürel dinamiklerin yönetim süreçlerine nasıl entegre edilebileceği konusunda yol gösterici olacağı düşünülmektedir.