KEMAL SUNAL FİLMLERİNDE MANİ İCRASI

İngilizce (OpenAlex)

Anonim Türk şiirinin en eski ve yaygıntürlerinden biri olarak hemen tüm Türk coğrafyasında işlerlikle yaşatılmayadevam edilen maniler, başta sevgi olmak üzere insan hayatındakarşılaşılabilecek her konuyla ilgili olarak çok geniş bir icra ortamında,birbirinden farklı pek çok icracı tarafından söylenegelmektedir. Tüm sanatdalları içinde olduğu gibi, sinema sanatında da sanatçının içinde bulunduğu sosyokültürelçevrenin, ürünlerini birincil ölçüde etkilediği bilinmektedir. Bir başkaifadeyle, her sanatçı mensup olduğu toplumun geleneksel yapısını sanatındabelirli ölçülerle yansıtmaktadır. 60’lı yıllardan beri süregelen ulusal sinematartışmaları bağlamında, Türk sinemasında ve daha sonraki Yeşilçam kuşağındavücuda getirilen eserlerde bu anlayışın yansımaları hissedilmektedir. Seksen iki filmlik bir sinema külliyatıiçinde Kemal Sunal filmlerinde de, yapımcıların-yönetmenlerin uygulamalarında ya da salt Sunal’a ait şahsitemsillerinde, gerek yapımların hikâye örgüsü içerisinde, gerekse sahne, dekorgibi teknik özellikleri itibariyle, geleneksel kültürel ögelerden yararlanılmamışolması, bu kültürel ürünlerin izlerinin yapımlarda yansıtılmamış olması aslabeklenemeyecek bir olgudur. Bu bakımdan Kemal Sunal filmlerinin halk kültürübağlamında disiplinler arası bir bakışla çeşitli incelemelere de tabi tutulmasıönem arz etmektedir.Kemal Sunal filmlerindeki halk bilimsel temsillerden manitürünün ele alındığı bu çalışmada, sözü edilen bakış çerçevesinde, mani kavramıntanımı ve sinema- halk bilimi ilişkisi bağlamında kısa bir sunuş yapılmasınınardından, Kemal Sunal’ın rol aldığı filmlerdeki mani icraları, bağlamlarına,sahneleniş, sunuluş biçimlerine göre değerlendirilerek yorumlanacaktır.