CAUSES OF LAND DEGRADATION AND REHABILITATION EFFORTS OF RANGELANDS IN TURKEY

OpenAlex İngilizce

DOI : 10.26650/forestist.2018.396995 Cok uzun ve eski bir arazi kullanim tarihine ve uygarlasmaya sahip Turkiye, yari nemli guney Avrupa ile kurak Ortadogu arasinda gecis zonunda yer almaktadir. Insan nufusu ve hayvansal uretim artisinin yaratttigi baski, ozellikle yayla yaklasimi, erozyona sebep olarak Ic Anadolu’da vejetasyonun kaybina ve arazinin ciplak kalmasina yol acmaktadir. Daglik topografik yapi ve yarikurak kosullar toprak erozyonu tehdidini hizlandirmakta ve bozuk alanlarin restorasyonunun basarili olmasini kisitlamaktadir. Ulkemizde agaclandirma faaliyetleri artarken, otsu ve cali turlerinin baskin oldugu mera alanlari azalmistir. Mevcut mera alanlari surekli otlatilmaya maruz kalmakta ve verimlerinde kayiplar meydana gelmektedir. Orman kalintilari ve arkeolojik calismalar, Ic Anadolu’nun insan kullanimindan dolayi icerisinde cam ve mese turlerinin de yer aldigi dogal vejetasyon ortusunu kaybettigini ve antropojen step ozelligi kazandigini gostermektedir. Restorasyon calismalarinda agirlik, bozuk ve ciplak alanlardaki topraklari stabil hale getirecek cali ve otsu turler yerine agac turlerine verilmektedir. Bu makalede, mera alanlarinin dogal cali ve otsu turlerle bitkilendirilmesini kisitlayan sosyo-ekonomik ve cevresel faktorler aciklanarak yuksek derecede erozyona ugrayabilecek alanlardaki otsu ve cali bitki turlerine restorasyon faaliyetlerinde duyulan ihtiyac konusu tartisilmistir.