Ankilozan Spondilit Hastalarında Serum IL-17 ve TNF-Alfa Düzeyi ile Hastalık Aktivitesi Arasındaki İlişki

OpenAlex Türkçe

Amaç: Ankilozan spondilit (AS), omurga ve sakroiliak eklemleri etkileyen kronik inflamatuar bir hastalıktır. Bu çalışma, IL-17 ve TNF-alfa'nın AS patogenezindeki etkisi, hastalık aktivitesi ve süresi, tedavi şekli ve başlama süresiyle ilişkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntemler: Bu çalışmaya AS tanısı alan 91 hasta, romatoid artrit (RA) tanısı alan 29 hasta ile 31 sağlıklı gönüllü dâhil edildi. Serum TNF-alfa ve IL-17 düzeyi elisa kiti kullanılarak ölçüldü eş zamanlı olarak hasta dosyalarında c-reaktif protein (CRP), sedimentasyon düzeyi ve Bath Ankilozan Spondilit Fonksiyonel İndeksi (BASFİ) - Bath ankilozan spondilit hastalık aktivite indeksi (BASDAI) skorları kaydedildi. Bulgular: AS hastalarının %31,9'u konvansiyonel tedavi alırken, %68,1'i anti-TNF tedavisi almıştır. İnterlökin-17 (IL-17) ve tümör nekroz faktör-alfa (TNF-α) düzeylerinde gruplar arasında anlamlı farklar tespit edilmiştir. RA hastalarında IL-17 düzeyleri diğer gruplardan daha düşük bulunurken (p= 0,012), konvansiyonel tedavi alan AS hastaları ve RA hastalarının TNF-α düzeyleri, anti-TNF alan AS hastaları ve sağlıklı gönüllülere göre daha düşük bulunmuştur (p: 0,009). Konvansiyonel tedavi alan AS hastaları ve sağlıklı gönüllüler arasında IL-17 ve TNF-α düzeylerinde anlamlı farklar bulunmuştur. Anti-TNF tedavi alan AS hastaları ve sağlıklı gönüllüler arasında ise IL-17 ve TNF-α düzeylerinde anlamlı fark bulunmamıştır. Anti-TNF tedavisi alan AS hastaları ile konvansiyonel tedavi alan AS hastaları arasında BASFI, ESR, CRP, IL- 12 17 ve TNF-α düzeylerinde istatistiksel fark bulunmazken, anti-TNF tedavisi alan hastaların BASDAI puanları daha düşük bulunmuştur (p: 0,036). Sonuç: IL-17 ve TNF-alfa gibi biyobelirteçler, tedavi etkinliğini izlemek için ve hastaya özgü tedavi seçeneklerini belirlemek için kolaylaştırıcı faktörlerdir.