Üniversite Öğrencilerinde Yaşamda Anlam ve Dinî Yönelim İlişkisi

OpenAlex Türkçe

Farklı kültürel bağlamlarda yapılacak araştırmaların, dinin bireysel anlam üretim süreçlerindeki rolünü daha iyi kavramaya katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Kültürümüzde konuyla ilgili yapılan araştırmalarda, çeşitli örneklem gruplarında dinî yönelim ve yaşamda anlam arasındaki ilişkinin incelenmesi gerektiğinin belirtilmesi, yeni araştırmalar yapılmasının bir ihtiyaç olduğunu göstermektedir. Din psikolojisi alanında yapılan bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin dinî yönelim düzeyleri ile yaşamda anlam düzeyleri arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Araştırmanın örneklemini Türkiye’deki üniversitelerin farklı bölümlerindeki 519 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Nicel araştırma deseni kapsamında gerçekleştirilen bu çalışmada, korelasyonel araştırma modeli benimsenmiş ve anketle veri toplama tekniği kullanılmıştır. Araştırmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden katılımcılara, çevrimiçi bir platform aracılığıyla anket soruları sorulmuştur. Araştırmada kullanılan online veri toplama formu ise demografik değişkenlere dair sorular ile yaşamda anlam ve dinî yönelimle ilgili sorulardan oluşturulmuştur. Gerekli etik izinler alındıktan sonra, yaşamda anlam düzeylerini tespit etmek için “Yaşamda Anlam Ölçeği” (YAÖ) ve dinî yönelim düzeylerini tespit etmek için “Dinî Yönelim Ölçeği” (DYÖ) kullanılmıştır. Ayrıca katılımcıların demografik özellikleri (cinsiyet, yaş, yerleşim yeri ve sosyo-ekonomik durum) hakkında veri elde etmek için bu değişkenlere dair sorular sorulmuştur. Elde edilen verilerden yola çıkarak öncelikle bu iki ölçek arasındaki ilişki Pearson Korelasyon Analizi ile incelenmiş ve ardından söz konusu demografik değişkenlere göre iki ölçeğin verilerinin farklılaşıp farklılaşmadığı t-testi ve one-way ANOVA testi ile incelenmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre öğrencilerin dinî yönelim düzeyleri ile yaşamda anlam düzeyleri arasında pozitif yönde zayıf düzeyde anlamlı ilişkiye ulaşılmıştır. Buna göre öğrencilerin dinî yönelim düzeyleri arttıkça, yaşamda anlam düzeyleri artmaktadır. Yaş açısından YAÖ verilerinin farklılaştığı ve yaşı en yüksek olan grubun yaşamda anlam düzeyinin de en yüksek olduğu tespit edilmiştir. Yerleşim yeri açısından DYÖ verilerinin farklılaştığı ve kırsalda ikamet edenlerin dinî yönelim düzeyinin en yüksek olduğu tespit edilmiştir. Cinsiyet açısından ise her iki ölçekte de herhangi bir farklılaşma tespit edilememiştir. Bu çalışma, Türkiye’deki üniversite öğrencilerinde dinî yönelim ile yaşamda anlam arasındaki zayıf pozitif ilişkiyi ortaya koyarak literatürdeki araştırma sonuçlarına katkı sağlamaktadır.