DİN KÜLTÜRÜ VE AHLAK BİLGİSİ ÖĞRETMENLERİNİN PANDEMİ SÜRECİNDEKİ UZAKTAN EĞİTİME DAİR GÖRÜŞLERİ

Türkçe

yılı sonlarında ortaya çıkan, 2020 ve 2021 yıllarında etkisini tüm insanlık üzerinde sarsıcı bir şekilde gösteren COVİD-19 pandemisi, dünyada birçok alanda değişimlere sebep olurken, eğitim gibi teknolojiyle ilişkili bazı alanlardaki dönüşümün de hızlanmasında önemli bir faktör olmuştur.Böylece uzaktan eğitim bu süreçte hayati bir unsur haline gelmiştir.Bu çalışma salgın sürecinde DKAB öğretmenlerinin uzaktan eğitime dair görüşlerini inceleyen bir araştırmadır.Araştırmada örneklem Türkiye genelinden seçilmiş 98 katılımcıdan oluşmaktadır.Katılımcılara içerisinde açık uçlu sorularında bulunduğu bir anket uygulanmıştır.Araştırma sonuçlarına göre DKAB öğretmenleri, uzaktan eğitimi yüzyüze eğitime göre genel olarak yetersiz bulmaktadır.Uzaktan eğitim sürecinde öğrenci ve öğretmenler teknik altyapı sorunlarıyla uğraşmak zorunda kalmışlardır.Öğrencilerin bir kısmı imkânsızlıktan dolayı tümüyle uzaktan eğitim araçlarından mahrum kalmışlardır.Zaman ve mekândan bağımsız olarak yürütülmesi bir avantaj olarak ortaya çıkarken, öğrencide iletişim problemleri oluşturması, ilgi ve motivasyon eksikliği, teknoloji bağımlılığı ve sosyal-duygusal gelişim bakımından Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmenlerinin Pandemi Sürecindeki Uzaktan Eğitime Dair Görüşleri