Association of Changes in Inflammatory Markers with Mortality in COVID-19 Infection Treated with Tocilizumab

İngilizce (OpenAlex)

GİRİŞ ve AMAÇ:Tosilizumabın ciddi COVID-19 enfeksiyonunda mortaliteyi azalttığı bilinmektedir.Biz, tosilizumab ile tedavi edilen COVID-19 enfeksiyonu olan hastalarda mortalite ile ilişkili faktörleri ve klinik ve inflamatuar bulgulardaki değişiklikleri incelemeyi amaçladık.YÖNTEM ve GEREÇLER: Tosilizumab ile tedavi edilen COVID-19 enfeksiyonu olan erişkin hastalar retrospektif olarak analiz edildi.Glukokortikoide cevap vermeyen makrofaj aktivasyon sendromu saptanan veya klinik seyri hızlı ilerleyen COVID-19 enfeksiyonunda tosilizumab endikedir.Bazal (tosilizumab öncesi) ve tosilizumab sonrası 1., 3. ve 5. günlerdeki klinik ve laboaratuar parametrelerindeki değişikliği karşılaştırdık.Tosilizumab tedavisinin 30.gününde mortalite gelişimine göre hastaları grupladık: yaşayanlar ve eksituslar.BULGULAR: Hastaların ortalama yaşı 61.54 (±10.27)ve toplamın (n=76) %28.9'u (n=22) kadındı.14 hasta (%18.42)öldü.Lenfosit sayısı (≤170), SaO2(≤2), D-dimer (>0.18), lökosit (>2400), prokalsitonin (≤-0.11),LDH (>90) ve ALT(≤11) seviyelerinde bazal ve tedavinin 5.günü arasındaki fark mortaliteyi predikte ettirdi.Kaplan-Meier analizinde, ateş ve anorekside azalma, tedavinin 5.günü ile bazal SaO2, nötrofil, lenfosit ve LDH seviyeleri arasındaki fark mortaliteyi predikte ettirdi.Cox regresyon analizinde ateşin devamlılığı, D-dimer lökosit ve nötrofil düzeylerindeki artışın mortalitenin önemli prediktörleri olduğu saptandı.TARTIŞMA ve SONUÇ: Mortalite oranı rölatif olarak düşüktü.Ateşin devamlılığı, lökosit, nötrofil ve D-dimer düzeylerinde artış mortaliteyi predikte ettirdi.