MANİYERİZM SANAT ANLAYIŞINDA ORAN-ORANTI VE PERSPEKTİF SORUNSALI VE VURGU

Türkçe

Maniyerizm 1520 – 1580 (1600) yılları arasında Floransa ve Roma’da eş zamanlı olarak görülmeye başlamış olan bir sanat akımıdır. Maniyerizm sanat anlayışında özellikle figürlerde görülen abartılar sonucu meydana gelen oran-orantı problemlerin nedenlerini ve perspektif ile meydana gelen figür ve mekan problemlerini ortaya çıkarmak ve bu sanat anlayışında vurgunun öneminin ortaya çıkması araştırmanın amaçlarını oluşturmaktadır. Nitel araştırma yöntemiyle yapılan araştırma da verilere ulaşmak için literatür taraması yapılmıştır. Araştırmada yer alan resimlerin analizi için betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada toplamda beş resim analiz edilmiştir. Örnekleme alınan resimlerde oran-orantı, perspektif ve vurgu özellikle ele alınıp irdelenmiştir. Sonuç olarak Maniyerist ressamlar bazı eserlerinde en önemli olması gereken yerlere dikkati çekmek için istediği alanları abartarak yâda küçülterek, ışık etkisini kullanarak dikkati oraya çekerek vurgulayarak amaçladığı mesajı iletmeye çalışmıştır. Bu dönem sanatçıları havada uçuşan figürleri yâda üst üste yığılmış figürleri imgeleyerek mekândan kurtarmışlardır. Resim yâda heykelin natüralist ve ideal tavırlarının dışına çıkıp kuralları bozup izleyiciyi vurguladıkları alana yönlendirmişlerdir.