MORAL INSANITY IN ROBERT BROWNING’S “SOLILOQUY OF THE SPANISH CLOISTER”

OpenAlex İngilizce

Robert Browning’in “Soliloquy of the Spanish Cloister” (1842/1971) adlı dramatik eserinde şiir kişisi, bir dengine karşı yersiz ve yoğun bir nefret duygusu hisseden bir şahıs olarak tasvir edildiği için bu şiir Viktorya Dönemi şiiri bağlamında bir psikolojik şiir ekolü örneğidir. Şiir kişisinin duygu durumu, Viktorya Dönemi psikologlarından James Cowles Prichard tarafından bir delilik türü olarak tanımlanan ahlaki delilikle açıklanabilir. Bu makalede, Prichard’ın bir delilik türü olarak ahlaki delilik için yaptığı tanım ve açıklamalar, Browning’in “Soliloquy of the Spanish Cloister” eserinin edebi analizinde referans noktaları olarak kullanılmıştır. Şairin psikolojik şiirin temel formlarından biri olan dramatik monoloğu kullanması da bu makalede kurgusal karakterin etkili psikolojik portresi için bu tekniğin sunduğu avantajlar açısından incelenmektedir. Bu makaledeki edebi analizin gösterdiği üzere, şiirde kendi kendine konuşan kişi, aşırı nefret veya öfke olarak adlandırabileceğimiz bir duygusal zayıflık, kusur veya bozukluk yaşayan bir birey olarak tasvir edildiği için ahlaki delilik hastalarına benzemektedir. Ayrıca, bu çalışma, şiir kişisinin entelektüel kapasitesinde bir kusur olmadığını ve kişinin durumunun ahlaki delilik vakalarına daha yakın olduğunu göstermektedir.