Bazı Siklamen Türlerinde Farklı Doku Kültürü Ortamlarının Gynogenesis Üzerine Etkileri

OpenAlex · Türkçe

Siklamende\ngörülen kendileme depresyonu, farklı ploidi seviyeleri, kendine uyuşmazlık ve\nabortif embriyo oluşumu nedeniyle klasik yöntemlerle siklamen ıslahı oldukça\nzordur. Bu nedenle in vitro haploidizasyon, siklamen ıslahında yaygın\nolarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada in vitro haploidizasyon ve in\nvitro çoğaltımın ilk aşaması olarak bitki doku kültürü ortamlarının ve\nhormonların etkisi araştırılmıştır. Çalışmada bitkisel materyal olarak, Cyclamen\npersicum ve Cyclamen pseudibericum’un ovül eksplantları, ortam\nolarak ise 2,4-dichlorophenoxyaceticacid (2,4-D) ve 6-(γ,γ –dimethylallylamino)\npurine’ (2iP)’in farklı konsantrasyonlarını içeren ½MS ve B5 ortamları\nkullanılmıştır. Çalışma sonucunda, Cyclamen persicum türünde en iyi\nkallus oluşum oranı; 1.5 mg L-1 (2,4-D ve 0.5 mg L-1 2iP\niçeren B5 ortamından (%70 oranında) elde edilmiştir. Cyclamen pseudibericum türü\niçin ise kallus oluşum oranı % 48 olmuş ve 1 mg L-1 2,4-D ve 0.3 mg\nL-1 2iP içeren B5 ortamından elde edilmiştir. Cyclamen persicum türünde\nen yüksek embriyo uyartımı 1.5 mg L-1 2,4-D ve 0.8 mg L-1\n2iP içeren ½MS ortamında gelişen kalluslardan elde edilmiştir (%55). Ancak Cyclamen\npseudibericum türünde besi ortamlarının hiç birinden embriyo uyartımı\nsağlanamamıştır. Sonuç olarak, kallus uyartımında B5 ortamı, ½MS ortamından\ndaha iyi sonuç vermesine rağmen embriyo uyartımı için yüksek oksin ve düşük\nsitokinin konsatrasyonuna sahip ½MS ortamı daha iyi bulunmuş ve 2.0 mg L-1\n2,4-D ve 0.5 mg L-1 2iP içeren ½MS ortamından 42 adet bitkicik elde\nedilmiştir.