Çanakkale Lapseki Roma Dönemi Bireylerinde Metopik Sutur Varyantlarının Görülme Sıklığı

OpenAlex Türkçe

İnsan kafatasındaki frontal kemik doğumdan önce ve doğumdan sonra metopik sutur ile ayrılan iki parçadan oluşmaktadır. Metopik sutur 9 ay-8 yaş arasında kaynaşarak yetişkinlik dönemindeki frontal kemiği tek parça haline getirmektedir. Metopik suturun, frontal kemiğin glabellar bölgesinde kapanmasından sonra karmaşık kemikleşme sürecinin sonucunda oluşan ikincil bir kısa sutur kalıntısı görülmektedir. Bu ikincil sutu rmetopik sutur varyantı veya supranasal sutur olarak isimlendirilmektedir. Metopik sutur varyantı; “çizgisel (I)”, “H”, “V”, “U” ve“zikzak” olmak üzere 5 şekilde sınıflandırılmıştır. Çalışmanın amacı, Lapseki Lahit’inden çıkarılan kafataslarında gözlenen metopik sutur varyantı tiplerinin frekanslarını belirlemektir. Çalışmada Roma dönemine ait 38 bireyin kafatasına bakılmıştır. 18 kafatasında frontal kemiğin yokluğu veya kırık olmasından dolayı varyanta bakılamamıştır. 6 kafatasında tam metopik sutur kaynaşmaması (metopizm) tespit edilmiştir ve değerlendirme 14 kafatası üzerinden yapılmıştır. 14 kafatasının 8 (%57,14)’i “zikzak” 5 (%35,72)’i “I” ve 1 (%7,14)’i “U” biçimindedir. Eski Anadolu toplumlarından Van Kalesi Höyüğü ile karşılaştırıldığında “zikzak” biçimli metopik sutur varyantı her ikisinde de en yüksek orandadır. Anatomik çalışmalarda daha çok “I” biçimli sutur varyantı gözlenmektedir. Metopik varyant sutur şekli açısından cinsiyetler arası bir anlamlılık bulunamamıştır. 3 kadın kafatasının 2’sinde “I” ve 1’inde “zikzak” biçimi gözlenirken, 11 erkek kafatasının 3’ünde “I”, 7’sinde “zikzak” ve 1’inde “U” biçimi varyant tespit edilmiştir.