Ontolojik Güvenlik Temelinde Türkistan’da Öze Dönüş ve Stratejik Anlatılar: Kazakistan Örneği

Türkçe

Bir aktör olarak devletin, ontolojik güvenliğin referans nesnesi olarak ele alındığı bu çalışma, Kazakistan’ın öz kimliğe dönüş hikâyesini ele almaktadır. Ontolojik güvenlik teorisi çerçevesinde Kazakistan’ın benlikte öze gitme arzusu incelenecektir. Varlığın, benliğin ve kimliğin güvenliği olarak ontolojik güvenlik, birey, toplumsal grup ya da devlet olarak ele alınan analiz birimi üzerinden öz varlığın güvenliğini öncelemektedir. Aktörlerin geliştirdiği ilişkiler kapsamında oluşturdukları rutinler, öngörülebilir bir çevre ve ontolojik güvenlik sunarken; varlıklarına yönelik herhangi bir tehditte duyulan kaygılar ise davranışları üzerinde belirleyici olabilmektedir. Devletlerin ontolojik güvenliği ise antropomorfik bir bakış açısıyla kişi-olarak devlet yaklaşımı üzerinden incelenmektedir. Çalışmada Kazakistan’ın kendini tanımlaması, kültürel politikaları, dış-iç politika tercihleri ve stratejik anlatıları analiz edilmektedir. Geliştirdiği benlikte öze gitme davranışları, Astana’nın Moskova’nın etkisini azaltma ve ontolojik güvenliği güçlendirme arayışında olduklarını ortaya koymaktadır. Bu noktada 1991 yılında bağımsızlığını kazanması öze dönüş sürecini başlatan dönüm noktasıdır. Kazakistan’ın 1991’den bu yana izlediği iç-dış politika, kendisini tanımlama biçimi ve yeni kuşakları Kazak değerleri çerçevesinde yetiştirme düşüncesi ülkede ontolojik güvenliğin sağlanabilmesinde zaruri gereklilik olarak görülmektedir.