Perioperatif Dönemde Frailty ve Anestezi Yönetimine Etkileri

OpenAlex Türkçe

Amaç: Yaşlı nüfusun artışıyla birlikte cerrahi girişim geçiren frail (kırılgan) hasta sayısı giderek artmaktadır. Frailty, azalmış fizyolojik rezerv ve stresörlere karşı yetersiz adaptasyon ile karakterize olup, perioperatif dönemde morbidite ve mortalite açısından önemli bir belirleyicidir. Bu derlemenin amacı, frailty kavramını, patofizyolojik temellerini, değerlendirme araçlarını ve frailty’nin perioperatif anestezi yönetimi üzerindeki etkilerini güncel literatür ışığında incelemektir.Yöntem: Bu derleme, PubMed ve ilgili kılavuz kaynakları kullanılarak yapılan güncel literatür taramasına dayanmaktadır. Frailty tanımı, patofizyolojisi, değerlendirme ölçekleri, perioperatif riskler, anestezi yönetimi, postoperatif deliryum ve nörokognitif bozukluklar ile uluslararası kılavuz önerileri ele alınmıştır. Çalışmaya derleme, sistematik derleme, meta-analiz ve kılavuz niteliğindeki yayınlar dahil edilmiştir.Bulgular: Literatür, frailty varlığının postoperatif komplikasyonlar, uzamış hastanede yatış süresi, yoğun bakım gereksinimi, fonksiyonel bağımsızlık kaybı, deliryum ve mortalite ile güçlü şekilde ilişkili olduğunu göstermektedir. Frail hastalarda anestezik ajanlara duyarlılık artmakta, hemodinamik dalgalanmalara tolerans azalmakta ve postoperatif nörokognitif komplikasyon riski yükselmektedir. Clinical Frailty Scale ve FRAIL ölçeği gibi hızlı tarama araçları, perioperatif risk öngörüsünde pratik ve etkili yöntemler olarak öne çıkmaktadır. Uluslararası kılavuzlar, frailty’nin perioperatif bakımın tüm aşamalarına entegre edilmesini önermektedir.Sonuç: Frailty, perioperatif dönemde hasta güvenliği ve klinik sonuçlar açısından kritik öneme sahip bir klinik durumdur. Anestezi pratiğinde frailty’nin sistematik olarak değerlendirilmesi, risk sınıflamasının iyileştirilmesine ve bireyselleştirilmiş perioperatif yönetim stratejilerinin geliştirilmesine olanak tanır. Multidisipliner yaklaşım, prehabilitasyon ve deliryum önleyici stratejiler, frail hastalarda daha iyi klinik sonuçlar elde edilmesinde temel unsurlar olarak öne çıkmaktadır.