Yaşa bağlı maküla dejenerasyonunun yaş tipinde intravitreal ranibizumab enjeksiyonun etkinliğinin araştırılması

OpenAlex Türkçe

Amac: Yasa bagli makula dejenerasyonunun yas tipinde intravitreal ranibizumab enjeksiyonun etkinliginin arastirilmasi. Materyal ve Metod: Haziran 2009 ile Haziran 2011 tarihleri arasinda Harran Universitesi Tip Fakultesi Goz Hastaliklari Anabilim Dalinda yas tip yasa bagli makula dejenerasyonu tanisiyla intravitreal ranibizumab uygulanan ve en az 12 ay izlenen 60 hastanin 60 gozu retrospektif olarak incelenmistir. Hastalara ranibizumab tedavisi oncesi ve sonrasi her kontrolde en iyi duzeltilmis gorme keskinligi olcumu ve detayli oftalmolojik muayene yapilmistir. Tedavi oncesi hastalarin renkli fundus fotograflari ve fundus floresein anjiografi cekimleri yapilmistir. Daha sonra fundus floresein anjiografi cekimleri 2 ayda bir gerceklestirilmistir. Tedavi semasi olarak ilk 3 ay, ayda bir kez ranibizumab intravitreal olarak uygulanmistir. 3. aydan sonra en az bir Snellen sirasi gorme azalmasi olan, intraretinal veya preretinal hemorajisi bulunan, fundus floresein anjiografide orta derece veya artmis sizintisi olan olgularda koroid neovaskularizasyonu aktif olarak kabul edilmis ve tedavi tekrarlanmistir. Hastalar her ay kontrole cagrilmistir. Tedavi sonrasi en iyi duzeltilmis gorme keskinligi, ranibizumab enjeksiyon sayisi arastirilmistir. Bulgular: Hastalarin ortalama yasi 72,0±7.13 (56-84) idi. Olgularin % 53 u kadin, % 47 si erkek idi. Ortalama takip suresi 16.81±7.34 (12-30) ay idi. Hastalarin fundus floresein anjiografide bulgularina gore 60 gozun 32 (% 53) sinde gizli tip, 20 (% 33) sinde baskin klasik tip ve 8 (% 13) inde minimal klasik tip koroid neovaskularizasyon saptanmistir. Tedavi oncesi en iyi duzeltilmis gorme keskinligi ortalama logMAR degerleri 0.67±0.29 iken tedavi sonrasi 12. ayda 0.59±0.30 olarak saptanmistir. Gozlerin % 83 unde gormenin ayni kaldigi veya arttigi saptanmistir. 3 logMAR sirasi ve uzeri kazanimi olan 10 (% 16,6) hasta, 3 siradan az kazanci olan 16 (% 26,6) hasta, 3 siradan az kaybi olan 7 (% 11,6) hasta, 3 siradan fazla kaybi olan 3 (% 5) hasta oldugu saptanmistir. Ranibizumab uygulanan gozlerde gorme keskinliginde istatistiksel olarak anlamli duzeyde artis saptanmistir (p 0.05). Takip suresi boyunca ortalama 4.54±1.32 intravitreal ranibizumab enjeksiyonu yapilmistir. Enjeksiyon sonrasi 1. gunde 2 gozde GIB degerlerinin 40 mmHg nin uzerinde oldugu saptanmis olup bir hastada akut aci kapanmasi glokomu, 2 gozde uveitik reaksiyon gorulmustur. Hastalarimizin hicbirinde sistemik yan etkiye rastlanmamistir. Sonuc: Yasa bagli makula dejenerasyonunun yas tipinde intravitreal ranibizumab enjeksiyonu ile gorme keskinligi artmistir. Sabit uygulama araligindan farkli olarak hastaligin aktivasyon bulgularina gore tedavi uygulanmasi maliyet bakimindan daha yararli olacaktir. Gerektiginde tekrarlanan ranibizumab enjeksiyonu her ay uygulananlara gore ilaca ve enjeksiyona bagli yan etkileri azaltacaktir.