İstiridye mantarının (Pleurotus ostreatus) yetiştirilmesinde bazı endüstriyel atıkların kullanım olanaklarının belirlenmesi

Türkçe

İstiridye mantarının (Pleurotus ostreatus) kültivasyon olanaklarının belirlenmesinde endüstriyel atıklardan iplik fabrikası lif atığı(Tekstil fabrikası atığı) ve zeytin posasının kullanılma potansiyeli araştırılmıştır. %100 iplik fabrikası lif atığı (T), %100 zeytin posası(Z) atığı ve bu atıklara %75, %50 ve %25 oranlarında meşe talaşı karıştırılarak hazırlanan ortamlarda, misel gelişimi, hasat süresi, toplam zaman, verim ve biyolojik etkinlik (BE) üzerindeki etkileri belirlenmiştir. %100 zeytin ve %75, %50 ve %25 zeytin katkılı ortamlar hafif asidik etki gösterirken, %100 iplik fabrikası atığı ve %75, %50 ve %25 iplik fabrikası atığı katkılı ortamlar hafif bazik etki göstermiştir. Hafif asidik ortamların misel gelişim süresini kısalttığı belirlenmiştir. Ortamların yüksek azot içermesi verim değerlerinin düşük olmasına neden olmuştur. Buna rağmen en yüksek verim ve biyolojik etkinlik oranı her iki endüstriyel atık içerisine %75 oranında katılan meşe talaşı ortamlarından elde edilmiştir. Tüm ortamlar göz önüne alındığında, en iyi verim ve biyolojik etkinlik değeri sonucu, en yüksek karbon/azot oranında elde edildiği saptanmıştır. Elde edilen mantarların morfolojik özelliklerinde oldukça iyi değerler elde edilmiştir. Yapılan çalışmanın sonucunda, iplik fabrikası lif atığı (T) ve zeytin posası(Z) ortamlarının, Pleurotus ostreatus mantarının yetiştirilmesinde hammadde olarak kullanılabileceğini göstermiştir.