Sağlık Çalışanlarında Duygusal Tepkisellik ve İş Doyumu Arasındaki İlişki: Bir Kesitsel Araştırma

OpenAlex İngilizce

Amaç: Bu araştırma, sağlık çalışanlarında duygusal tepkisellik ve iş doyumu arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Kesitsel ve ilişki arayıcı tipteki çalışmanın evrenini Türkiye'nin güneyinde iki ildeki kamu hastanelerinde çalışan sağlık personelleri oluşturmuştur. Bu çalışma olasılıksız örnekleme yöntemlerinden olan kartopu örnekleme yöntemi kullanılarak 01.09.2022-15.10.2022 tarihleri arasında 655 sağlık çalışanı ile yürütülmüştür. Veriler ''Kişisel Bilgi Formu, Duygusal Tepkisellik Ölçeği ve Minnesota İş Doyum Ölçeği'' ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis-H ve Spearman korelasyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Sağlık çalışanlarının %46,9'unun 20-30 yaş aralığında, %59,4'ünün kadın, %75,3'ünün evli, %64,3'ünün gelirinin gidere eşit, %64,7'sinin hemşire, %37,3'ünün 1-5 yıldır çalıştığı, %33,4'ünün dahili kliniklerde çalıştığı, %49,5'inin işinden memnun, %87,6'sının mesleğini isteyerek seçtiği ve %85,8'inin vardiyalı olarak çalıştığı belirlenmiştir Sağlık çalışanlarının Duygusal Tepkisellik Ölçeği ve Minnesota İş Doyum Ölçeği toplam puan ortalaması sırasıyla 39,68±8,23, 58,42±15,95'tir. Sağlık çalışanlarının Duygusal Tepkisellik Ölçeği toplamı ile Minnesota İş Doyum Ölçeği toplamı arasında negatif yönde orta düzeyde bir ilişki olduğu saptanmıştır (r=-0,464, p=<0,001). Duygusal Tepkisellik Ölçeği ''psikolojik dayanıklılık'' alt boyutu ile Minnesota İş Doyum Ölçeği toplamı arasında pozitif yönde orta düzeyde bir ilişki olduğu saptanmıştır (r=0,431, p=<0.001). Sonuç: Bu çalışma, sağlık çalışanlarının genel olarak orta düzeyde duygusal tepkisellik ve iş doyumuna sahip olduğunu, ayrıca; yüksek duygusal tepkisellik gösteren sağlık çalışanlarının iş doyumlarının daha düşük olduğunu ortaya koymuştur. Bu sonuç, sağlık çalışanlarının iş doyumunu artırmak amacıyla duygusal farkındalık ve duygu düzenlemesi konularında destekleyici stratejilere ihtiyaç duyulduğunu belirtmektedir. Daha spesifik olarak, duygusal farkındalığı geliştirmek, duyguları düzenlemek ve psikolojik dayanıklılık kazandırmak için eğitimlerin etkili olabileceği düşünülmektedir.