Çocuk kırıklarının biyolojik yönü

Türkçe

TOTBİD DergisiTürk Ortopedi ve Travmatoloji Birliği Derneği gebeliğin ilk trimesterinde başlar.Embriyonel dönemin 4.-8.haftalarında kemik oluşumu gözlenir.[2] Embriyonel kemik, iki farklı şekilde oluşur: İntramembranöz kemikleşme ve endokondral kemikleşme.Hangi şekilde gelişirse gelişsin, her iki şekilde de gelişen kemik dokusunun son hali histolojik ve biyomekanik olarak aynıdır.[3] İntramembranöz Kemik OluşumuEmbriyonel dönemde yassı kemikler, "intramembranöz kemikleşme" ile oluşur.Mezenkimal kök hücreleri (MKH), yassı kemiklerin yer aldığı kafatası ve skapula gibi anatomik bölgelerde membranlar oluşturacak şekilde kümelenir.Daha sonra bu hücreler, doğrudan osteoblastlara dönüşür.[3] Kümeleşmenin yüzeyindeki hücreler periostu oluşturur ve kemik üretilir.Oluşan immatür kemik, ilerleyen dönemde remodele olarak matür olan trabeküler (spongiyöz) kemiğe dönüşür.Periost ise kompakt (kortikal) kemiği üretir.Ç ocukların kemik yapısı, erişkin kemik yapısına göre farklı özelliklere sahiptir.Bu özellikler, çocuk kırıklarının tedavisinin erişkin kırıklarından farklı uygulanmasına neden olur.Çocuklarda, kemik yapısının büyümeye devam etmesi, kırık tedavisinde erişkinlere göre farklı uygulamalar olmasının temelini oluşturur.[1] Kemiğin büyümeye devam etmesi, çocuk kırıklarının tedavisinde hem avantaj hem de dezavantaj oluşturabilir.Çocuk kırıklarında açısal deformiteler ve kısalık gibi sorunlar büyümeyle kendiliğinden düzelebilir.Büyüme potansiyelinde kayıp yaşanması ise deformitelerin oluşumuna ya da kötüleşmesine neden olabilir.