POSTHERMENEUTICA: POSTMODERN DİN BİLİMLERİNDE HERMENÖTİK

OpenAlex Türkçe

Postmodernite, yazar-metin ilişkisinden ziyade okuyucuya bağlı metin anlayışını geliştirmek, değiştirmek, şeklini bozmak, yapısını sökmek suretiyle metnin homojenliğini ortadan kaldırıp “heterojenliğini” savunmakta; bunu yaparken kendine özgü “ileri yapısalcılık (post-structuralism), yapı-sökücü (destructionist) negatif akılcılık, negatif okuma gibi özgün teoriler geliştirmeyi” amaçlamaktadır. Bu makalede Hermenötik biliminin tarihini klasik, modern ve postmodern filozofların teorilerini listeleyerek verdikten sonra eleştirel özellikte okuyucu merkezli okuma, okuyucuyla uyumlu eleştirel anlama, mitten arındırılmış sübjektif diyalojik dil, şimdiki öznel zaman veya tarih, bireysel yapı-bozucu anlatı, negatif, çoğulcu eleştirel akıl ve negatif estetik gibi posthermenötiğin temel yorumlama yapıtaşlarını inceledik. Bu bağlamda diyebiliriz ki Post-Hermenötik, postmoderniteye bağlı geliştirilen sadece özgün din olgusuna değil, seküler edebiyat ve sivil hukuk gibi alanlarda yorum teorileri üreterek çeşitli anlama imkânlarına veyahut yorum farklılıklarına vurgu yapmakta; böylelikle hiç olmadığından daha keskin ve radikal yorumlara yönelebilmektedir.