Çocukluk çağında vertigo klinik ve laboratuvar bulgularının değerlendirilmesi Vertigo in childhood evaluation of clinical and laboratory findings

OpenAlex İngilizce

Amaç: Çocukluk çağında vertigo, göreceli olarak nadir görülen, geniş spektrumlu ayırıcı tanısı olan bir yakınmadır. Bu çalışmanın amacı, vertigoda yaş, cinsiyet, etiyolojik faktörler, eşlik eden belirtiler ve laboratuvar bulgularının incelenmesi ve bulguların literatür bilgileri ışığında tartışılmasıdır. Gereç ve Yöntemler: Çocuk Nöroloji polikliniğine Ocak 2010-Ocak 2011 tarihleri arasında, vertigo şikâyeti ile başvuran 4-18 yaş arasındaki (yaş ortalaması; 11,5±4,1 yıl) 30 hastanın (17 erkek, 13 kız) kayıtları geriye dönük olarak incelendi. Hastaların yaşı, cinsiyeti, şikâyet süreleri, ek belirtileri, medikal öyküleri, kronik hastalık öyküleri, aile öyküleri (migren, epilepsi), işitme kaybı, bayılma, kulak çınlaması, baş ağrısı, kafa travması öyküsü, ilaç kullanımı, laboratuvar tetkikleri (tam kan sayımı, glukoz, elektrolitler, karaciğer fonksiyon testleri, kolesterol, demir, eritrosit sedimentasyon hızı, vitamin B12 düzeyi ve tiroid fonksiyon testleri), seçilmiş hastalarda elektroensefalografi ve beyin manyetik rezonans görüntüleme bulguları kaydedildi. Çalışmanın verilerini değerlendirmede kullanılan tanımlayıcı istatistiksel metotlar SPSS 19.0 programı kullanılarak hesaplandı. Bulgular: Hastalarımızda en sık vertigo nedeni olarak sinüzit (%23,3), migren (%20) ve selim paroksismal vertigo (%16,6) saptandı. Bunu sırasıyla ortostatik hipotansiyon, otitis media, vitamin B12 eksikliği ve demir eksikliği anemisi takip etti. Vertigo ile en sık birliktelik gösteren semptomların sırasıyla baş ağrısı (%43), bulanık görme (%40) ve denge kaybı (%26) olduğu görüldü. Tartışma: Vertigo çocuklarda nadir görülen bir yakınmadır. Çocukluk çağı vertigo değerlendirmesinde, detaylı bir anamnez, fizik muayene, laboratuvar testleri ve gerektiğinde beyin görüntülemesi ve elektroensefalografi ile birlikte multidisipliner bir yaklaşım gerekebilir. Doğru tanı, gereksiz araştırmaları engelleyip ebeveynlerin endişelerini azaltır ve başarılı bir tedavi olanağı sağlar.